Pencerelerinin altında öylece kalakaldım ve olan biten her şeyi dinledim. 'Verona senin için bunu yapar mıydı?' Üst kattaki adamdan boğuk bir inilti koptu. Çenesini tutup kısık ama tehditkâr bir sesle konuştu. 'Talia, eğer Verona'nın bunu öğrenmesine izin verirsen yemin ederim seni pişman ederim.' Talia sadece güldü ve onu bir öpücükle susturdu. 'İş o noktaya varırsa zerre umurumda olmaz.' Aydınlık pencereden yansıyan gölgeleri birbirine dolanmış, kıvranıyordu. Ortaokul yıllarında bana zorbalık yapanların başı Talia'ydı. Yıllarım doktor muayenehanelerinde, ilaçlara başlayıp bırakarak geçti. O üç yıl hayatımın en karanlık dönemiydi. Bana iftira atmış, bu yüzden okul değiştirmek zorunda kalmıştım. Yine de ondan tamamen kurtulamamıştım. 'Verona Baker, çok güzel bir ismin var. Seninle gerçekten bir gelecek düşünmüştüm.' Lise yıllarında beni o karanlıktan çekip çıkaran kişi sıra arkadaşım Brennan'dı. Tam pes etmek üzereyken hep o ortaya çıkardı. Ve şimdi, bir daha asla görmek zorunda kalmayacağımı sandığım kız erkek arkadaşımla yataktaydı. Orada titreyerek duruyordum, ellerimi o kadar sıkıyordum ki tırnaklarım avuçlarımı kanatmıştı. 'Lise yıllarında Verona'ya zorbalık yapan sendin, değil mi?' 'Üniversite hayatın boyunca uslu dursan iyi edersin.' 'Eğer Verona bana ona elini sürdüğünü söylerse sana asıl hedef olmanın ne demek olduğunu gösteririm.' Dondum kaldım. Yani Brennan biliyordu. Talia'nın tam olarak kim olduğunu biliyordu ve yine de onunla birlikte oldu. Gece havası dondurucuydu, rüzgâr içime işliyordu. Üst kattaki sesler ise hiç kesilmedi. Eskiden kalbimin olduğu yerde koca bir boşlukla o buz gibi toprağın üzerinde öylece dikildim.